ตอนที่ 113 รับนางเป็นสนม

“อวี้อ๋องทรงมึนเมาสุรา ถ้อยคำเหลวไหลไร้สาระหามิใช่ความในใจ หม่อมฉันคิดว่า... การถอดยศอ๋องนั้น โทษทัณฑ์ยังมิถึงขั้นนั้นเพคะ”

“ฮึ” เขาแค่นเสียงเย็นชา “มันทำให้เจ้าต้องอับอายท่ามกลางสายตาผู้คน เจ้ากลับมาขอความเมตตาแทนมันเสียได้”

“พวกเขาเป็นสามีภรรยา สามีภรรยาย่อมเป็นหนึ่งเดียวกัน” ไทเฮาทรงคิดเพียงว่านางหวาดกลัว จึงประคองนางลุกขึ้น “อย่ากลัวไปเลย ข้าเองก็รู้สึกว่าการถอดยศอ๋องนั้นหนักหนาเกินไป สายตรงตระกูลเราเดิมทีก็ไม่เหลือใครแล้ว หากทำเช่นนั้น ฮ่องเต้คงกลายเป็นคนโดดเดี่ยวไร้ญาติขาดมิตร ไร้ซึ่งสหายร่วมสายเลือดจริง ๆ ข้าเห็นว่า กักบริเวณไว้เถิด ลงโทษให้หนักเสียหน่อยก็พอแล้ว”