ตอนที่ 98 นางไม่กลัวตาย

ตัวอักษรที่ท่านแม่คัด ตำราที่มักเปิดอ่าน สมุดโน้ตเพลงฉินของท่าน นางไม่เชื่อว่าจะมีเพียงสิ่งของเหล่านี้ นางเฝ้าหวังมา 10 ปี ทอดมองสวนแห่งนี้มา 10 ปี ข้างในนี้ไม่มีทางว่างเปล่าถึงเพียงนี้ เพราะเหตุใดกัน

นางอยากจะร้องไห้ นางรู้สึกว่าตนเองควรร้องไห้ หัวอกอัดแน่นจนแทบหายใจไม่ออก ครั้นอ้าปากกลับเปล่าประโยชน์ ความยากจะเอ่ยและความเจ็บปวดไร้ทางระบาย นางอ้าปากสูดลมหายใจ สีหน้าเลื่อนลอยสับสน นี่มันเรื่องอันใดกัน

เศษซากตำราที่แหลกสลายบนพื้นถูกสายลมหอบพัดกระจายไปทั่ว คลุกเคล้าฝุ่นละอองซัดไปกองอยู่ตรงมุมห้อง