ตอนที่ 97 เวิ้งว้างกะทันหัน

องครักษ์พังแม่กุญแจที่ประตูห้องออก จงลิ่งอี๋ผลักประตูคราแรกมิอาจผลักให้เปิด คราที่สองจึงออกแรงเพิ่มขึ้น ประตูห้องส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด เปิดออกอย่างเชื่องช้า กลิ่นอายความชราอันเก่าแก่อับทึบสายหนึ่งพวยพุ่งเข้าปะทะหน้า

ภายในห้องเรียบง่ายสงบสว่าง มีสตรีในชุดสีน้ำเงินนางหนึ่งยืนอยู่ภายในห้องโถง แม่หนูน้อยถูกแม่นมพามาส่งถึงหน้าประตู นางมองดูประตูบานสูง ธรณีประตูอันสูงใหญ่ ก้าวข้ามผ่านไปด้วยตนเองอย่างค่อนข้างยากลำบาก แหงนหน้ามองสตรีผู้นั้น หน้าตาดูคุ้นเคยทว่าก็แปลกหน้าอยู่บ้าง อีกฝ่ายมิได้เอ่ยคำใด ดูคล้ายจะไม่ค่อยสบอารมณ์ กำลังร้องไห้อยู่หรือ

ลิ่งอี๋ตัวน้อยหวาดกลัวอยู่บ้าง หดกายถอยไปข้างหลัง เป็นตนเองที่ทำให้นางมิพอใจหรือ