ตอนที่ 74 ท่านพี่เร่งเร้า

“เอ๊ะ! ลิ่งอี๋”

นางกำลังก้มหน้าครุ่นคิดอย่างหนัก มิได้สังเกตคนเดินถนนข้างกาย แขนพลันถูกคว้าจับไว้ นางชะงักไป จูไป่ตกใจ ภายในฝูงชนถึงกับมีองครักษ์ที่แฝงตัวอยู่เริ่มรี่เข้ามาใกล้ “จือชิวหรือ?” จงลิ่งอี๋เอ่ยด้วยความประหลาดใจว่า “ไฉนเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่ได้”

“ข้ายังอยากจะถามเจ้าอยู่เชียว เกือบครึ่งเดือนแล้วที่ไม่มีข่าวคราวของเจ้าเลย ข้าไปหาที่จวนของเจ้า ทุกคนต่างก็บอกว่าเจ้าไปพักฟื้น ไฉนจึงมาปรากฏตัวที่นี่ได้เล่า? มิได้รับบาดเจ็บอันใดใช่หรือไม่”

นางส่ายหน้า พลิกมือกลับไปกุมมือของจางจือชิวไว้พลางกล่าวว่า “หามิได้”

ที่นี่อยู่ติดกับสี่แยกถนนหลวงและถนนชวีเยเวี่ยน ด้านหน้าประจวบเหมาะเป็นโรงเตี๊ยมพบเซียนพอดี นางจึงกล่าวว่า “พวกเราไปนั่งคุยกันเถิด”