เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ริมฝีปากทั้งสองแยกจากกัน ดึงรั้งเส้นสายสีเงินเป็นสายบาง ๆ หางตาของจงลิ่งอี๋เปียกชื้นด้วยคราบน้ำตาอีกครา ขอบตารื้นแดง พอแยกจากกัน กลิ่นอายสายใหญ่ก็หลั่งไหลเข้าสู่ปากและจมูกอีกครั้ง หน้าอกกระเพื่อมลมหายใจอย่างรุนแรง ลำคอระคายเคืองจนไอโขลกออกมา พลางไอก็น้ำตาไหลรินไปพลาง
จ้าวโยวถงขมวดคิ้ว มือใหญ่เช็ดน้ำตาให้นางจนแห้ง แล้วช้อนตัวนางขึ้นมานั่งบนตักตน พลางตบหลังช่วยให้นางหายใจคล่องขึ้น
นางก้มหน้าร่ำไห้พลางไอ คอเสื้อหลุดลุ่ย ผมยาวสยายยุ่งเหยิง ไม่หลงเหลือความสำรวมแม้แต่น้อย พลันที่อาการไอทุเลาลงจึงสังเกตเห็นคอเสื้อที่หลุดลุ่ย จึงสะอึกสะอื้นดึงกระชับเข้าหากัน ในช่วงเวลานี้ จ้าวโยวถงก้มหน้ามองรอยฟกช้ำบนลำคอของนาง ผ่านไปหนึ่งคืนรอยจึงจางลงบ้าง จากสีแดงเปลี่ยนเป็นสีม่วง แลดูน่าตระหนกยิ่งกว่าเดิม