ตอนที่ 66 ตอกย้ำความผิด

“พระชายา พระชายา บ่าวขอร้องท่านล่ะเจ้าค่ะ จะทำเช่นนี้มิได้นะเจ้าค่ะ” จูไป่คุกเข่าอยู่บนพื้นกอดขาของจงลิ่งอี๋ไว้ สาวใช้ที่อยู่ไกลออกไปกำลังกวาดเก็บเศษเครื่องเคลือบบนพื้นด้วยความตื่นตระหนก นางตื่นแต่เช้าส่องกระจกแล้วก็มิยอมรับสำรับ ทั้งยังมิยอมดื่มยา จูไป่เกลี้ยกล่อมไปสองสามประโยค นางก็ปัดชามและจานล้มระเนระนาดทั้งโต๊ะ พอก้มเอวจะเก็บเศษเครื่องเคลือบ จูไป่ก็เข้ามาห้ามไว้ แล้วยังเอ่ยปากว่าจะเอาแพรขาวอีก

จ้าวโยวถงก้าวเข้าประตูมา นางสวมชุดนอนสีขาวเรียบ นั่งตะแคงกายอยู่ริมตั่งนอน น้ำตาหลั่งรินมองออกไปทางหน้าต่าง รอบกายเรืองรองด้วยแสงสีขาวราวกระจ่างหิมะ ประหนึ่งธิดาเทพ เขาเพ่งสายตามองดู ถึงได้พบว่าสีหน้าของนางขาวซีดดุจหิมะ อ่อนแอโรยแรงจนถึงที่สุด

“ออกไปให้หมด” เขาเอ่ย