ตอนที่ 65 เรื่องล้อเล่นของโชคชะตา

ภายในห้องมืดสนิท มีเพียงเสียงสะอื้นไห้ที่พยายามข่มกลั้นของสตรีดังอยู่ไม่ขาด บุรุษซุกหน้าอยู่ที่ซอกคอของนาง เบื้องหน้าของนางบางคราวแจ่มชัด บางคราวพร่ามัว หากมิใช่เพราะบุรุษผู้นั้นโอบกอดนางไว้อย่างแน่นหนา เกรงว่านางคงอ่อนแรงทรุดลงกับพื้นไปนานแล้ว

“ข้าไม่ได้...”

“ไม่ได้หรือ?”

“...ไม่...”

เขาจุมพิตไล่ไปตามลำคออันบอบบาง นางหวาดกลัว จึงใช้สองมือผลักไสเขา ทว่ากลับทำได้เพียงวางพาดอย่างไร้เรี่ยวแรงลงบนแผงอกกำยำ เสียงหัวใจที่เต้นระรัวผ่านเสื้อผ้าตอบรับสัมผัสของนาง

นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้สัมผัสบุรุษ นางหวาดกลัวจนคิดจะชักมือกลับ ทว่าฮ่องเต้กลับเพิ่มแรงโอบรัดในอ้อมแขน ราวกับต้องการกดนางให้จมตายอยู่ในอ้อมอก

ท่ามกลางความมืด นางได้ยินเสียงหัวเราะต่ำ ๆ อันน่าสะพรึงกลัวของบุรุษ แฝงด้วยความคลุ้มคลั่งและเสียงถอนหายใจอย่างพึงพอใจที่ไม่คุ้นเคย “เหมือนที่ข้าคิดไว้”