เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ใครอยู่ข้างนอก”
มือใหญ่อบอุ่นประคองแขนของนางไว้ จงลิ่งอี๋ไม่ได้กินสิ่งใดจึงอาเจียนออกมาเพียงเล็กน้อย ได้แต่ขย้อนแห้งอยู่นาน เหล่าสาวใช้เข้ามาเก็บกวาดสิ่งปฏิกูล ประคองนางไปยังห้องบรรทมเพื่อล้างหน้าล้างปากและเปลี่ยนเสื้อผ้า จ้าวโยวถงเอามือไพล่หลังเดินตามไปยืนอยู่นอกฉากกั้น หมอหลวงรุดมาถึงอย่างรวดเร็ว รีบเข้าไปจับชีพจร ไม่นานก็ออกมาทูลรายงานว่า “ทูลฝ่าบาท พระชายาร่างกายอ่อนแอ ม้ามและกระเพาะอาหารพร่อง ไม่อาจรับอารมณ์ที่แปรปรวนขึ้นลงได้โดยง่าย ครั้งนี้เป็นเพราะอารมณ์ตื่นตระหนกชั่วแล่น ไม่มีอันตรายร้ายแรงแต่ประการใดพ่ะย่ะค่ะ”
เมื่อฮ่องเต้เสด็จเข้ามา คนในห้องก็พากันล่าถอยออกไปจนสิ้น ทั้งยังดึงม่านเตียงและปิดประตูฉากกั้นของห้องบรรทมลงพร้อมกัน ขอบตาของจงลิ่งอี๋แดงเรื่อ นั่งอยู่ริมตั่งนอนเพื่อปรับลมหายใจ ครั้นได้ยินเสียงฝีเท้า นางก็มิได้เงยหน้าขึ้น ลุกขึ้นยืนหมายจะคุกเข่าลงอีกครา