เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลวี่จู๋เอ่ยว่า “ยังเลยเจ้าค่ะคุณหนู เพิ่งจะผ่านไปไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม รองเสนาบดียังไม่เลิกงานข้าราชการเลย”
วันนี้จวบจนราตรีโรยตัว คฤหาสน์จุดโคมไฟ จงลิ่งอี๋นั่งละเลียดกินอาหารหน้าโต๊ะจนเสร็จ แล้วเอนกายพักผ่อนอยู่บนตั่งกุ้ยเฟย ก็ยังคงรอไม่พบแม่นมจวงกลับมา
ครั้นจันทร์ลอยเด่นกลางเวหา ลวี่จู๋ที่นางส่งไปสอบถามก็พาร่างปะทะไอเย็นก้าวเข้าห้องมา “คุณหนู ทางจวนตระกูลจงเป็นแม่นมผู้ดูแลกิจการข้างกายฮูหยินใหญ่มาแจ้งความเจ้าค่ะ บอกว่าวันนี้ท่านรองเสนาบดีเลิกงานช้า กลับมาก็เข้าห้องหนังสือไปง่วนกับงานทันที ไม่อนุญาตให้ผู้ใดรบกวน ฮูหยินใหญ่ไปหาด้วยตนเองรอบหนึ่ง ท่านรองเสนาบดีเพียงบอกว่ารู้แล้วก็ไม่มีความคืบหน้าอันใดต่อ ด้วยเหตุนี้จึงต้องรั้งตัวแม่นมค้างคืนอีกหนึ่งราตรี ให้คุณหนูลำบากรอคอยแล้ว”