ตอนที่ 49 ใต้ราตรีหน้ามวลผกา

“ทูลฮ่องเต้ ส่งไปยังจวนอวี้อ๋องชุดหนึ่งแล้ว คาดว่าค่ำคืนนี้บนโต๊ะเสวยของจวนอวี้อ๋องคงมีบะหมี่น้ำอยู่ด้วยเช่นกันพ่ะย่ะค่ะ”

แหวนเกาทัณฑ์หยกดำถูกหมุนไปนับครั้งไม่ถ้วน ทว่ายังคงไม่อาจล่วงรู้จิตใจของผู้เป็นเจ้านาย รู้เพียงว่าจำนวนครั้งที่อีกฝ่ายหยุดยืนนิ่งนานขึ้น และจำนวนครั้งที่นั่งนิ่งจมสู่ห้วงภวังค์ก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน

กระทั่งในราตรีนี้ บุรุษผู้นั้นยืนอยู่ริมหน้าต่างเป็นเวลานาน เขามักยืนนิ่งมากกว่ายามปกติ ทั้งยืนสงบอยู่ริมหน้าต่าง หรือไม่ก็ยืนอยู่บนสันหลังคาโถงตำหนัก คิ้วขมวดมุ่นลึก

โถงฉุยกงและตำหนักฝูหนิงเงียบสงัดยิ่งกว่ากาลก่อน