เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ด้านนอก แม่นมจวงได้ยินถึงตรงนี้จึงรีบก้าวเข้ามาในห้อง “โธ่ คุณหนูของข้า ไฉนยังนั่งอยู่ตรงนี้เล่าเจ้าคะ อ๊ะ ท่านพี่ยังอยู่หรือเจ้าคะ ทรงพระเจริญท่านพี่เจ้าค่ะ”
“คุณหนู หมอหลวงกำชับว่าท่านต้องพักฟื้นให้ดีอย่าได้เหน็ดเหนื่อยเชียว ไอหยา ไฉนถึงกินน้อยเช่นนี้เล่า ไม่อาจออกแรงมากแล้วนะเจ้าคะ โรคนี้หากเหนื่อยเข้าจะแย่เอา รีบไปเอนหลังสักครู่เถิดเจ้าค่ะ”
นางประคองจงลิ่งอี๋ลุกขึ้นเดินไปยังห้องด้านใน จ้าวเหิงหย่วนเท้าสะเอวพลางเอ่ยถาม “เพิ่งกินข้าวเสร็จก็ล้มตัวลงนอนนี่เป็นวิธีบำรุงสุขภาพแบบใดกัน หญิงรับใช้สูงวัยเช่นเจ้าอย่าได้พูดจาเลอะเทอะ รีบเปลี่ยนชุดให้พระชายาของเจ้าเร็วเข้า”
“เปลี่ยนชุดหรือเจ้าคะ” แม่นมจวงตกใจยิ่ง “อยู่ในห้องจะเปลี่ยนชุดไปไยกัน”
“เปลี่ยนชุดเข้าวังหลวงอย่างไรเล่า!”