ตอนที่ 23 ยอมรับว่าปฏิบัติอย่างโหดร้าย

ลวี่จู๋ปรับสีหน้าให้จริงจัง “คุณหนูเหน็ดเหนื่อยมาตลอดทั้งปีนี้เจ้าค่ะ จึงพักผ่อนได้ไม่ดีเลย”

“วันหน้ายังไม่รู้ว่าจะเป็นเช่นไร ข้าเห็นว่าท่านพี่คงเป็นเช่นนี้เสียแล้ว” อิ๋นหงทำท่าจะโมโหขึ้นมาอีก ทว่าถูกลวี่จู๋ประคองท่อนแขนเอาไว้ “อย่าเอ่ยวาจาเหล่านี้ เจ้าลืมไปอีกแล้วหรือว่าเมื่อครู่คุณหนูกล่าวอันใดกับเจ้า”

จงลิ่งอี๋นอนหลับไปได้ไม่นาน จวบจนใกล้เวลาอาหารกลางวัน จ้าวเหิงหย่วนจึงได้รับอนุญาตจากไทเฮาให้กลับมา ทว่าสกุลหลี่ยังมิได้กลับ ได้ยินบ่าวไพร่บอกเพียงว่านั่งอยู่เรือนหน้าเพียงลำพัง นางก็มิได้ใส่ใจอันใดมากนัก แม่นมก็กลับมาจากสำนักตรวจการเช่นกัน บอกเพียงว่าตนไปส่งถึงหน้าประตู ด้านในมิให้เข้าไป รออยู่ครู่ใหญ่ก็ไม่เห็นออกมา

“ท่านลงไปพักผ่อนสักครู่เถิด ยุ่งมาตลอดทั้งช่วงเช้าแล้ว”

“เจ้าค่ะ”