เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ไม่มีอะไรหรอก”
เพียงแต่ตระหนักได้ว่า ไม่ว่าจะอยู่ที่บ้านเดิมหรือในจวนอ๋อง คนรอบกายต่างก็มีแผนการของตนเอง แม้แต่อนุภรรยาที่ภายนอกดูอ่อนแอขี้ขลาด ถึงช่วงเวลาคับขันก็ยังคิดอ่านเล่นงานนาง
“นายหญิงส่งของให้นางเสียเปล่าแท้ๆ เจ้าค่ะ ตั้งแต่นางเข้าจวนมา มีสิ่งใดบ้างที่นายหญิงมิได้คอยคิดเผื่อให้นาง”
อิ๋นหงพูดไปพลางทำท่าจะร้องไห้ด้วยความโกรธอีกครา “ผู้ใดจะรู้ว่าข้างกายกลับเลี้ยงดูฆาตกรลงมือสังหารเช่นนี้เอาไว้ ท่านพี่ยังลงโทษคุณหนูเพราะคนพรรค์นี้อีก”
“อิ๋นหง” นางถอนหายใจ “ถูกผิดชั่วดียังมิกระจ่าง สำนักตรวจการเองก็ยังมิได้ตัดสินโทษ อย่าได้พูดจาเหลวไหลไป”
ทั้งสามกลับมายังเรือนเหนียนฮวา นางเอนกายลงบนตั่งหลัวฮั่นอย่างเหนื่อยล้า พลางแบ่งสมาธิไปปลอบคนที่กำลังโกรธจนร้องไห้ “เจ้าหนอ อย่าเอะอะก็หลั่งน้ำตานักเลย เรื่องเพียงเท่านี้เอง ข้าก็มิได้เป็นอันใดเสียหน่อย ต่อให้มีเรื่องขึ้นมาจริงๆ เจ้ากับลวี่จู๋ก็ต้องตั้งสติให้มั่น เข้าใจหรือไม่?”