เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
แต่เช้าตรู่มีลมแรง พัดกิ่งไม้ในสวนดอกไม้เล็ก ๆ ไหวโอนเอน ใบไม้แห้งกรังที่เดิมยังค้างอยู่บนปลายกิ่งถูกกวาดร่วงลงมาจนสิ้น
พวกบ่าวไพร่ต่างวุ่นวายกับการปัดกวาดไปทั่ว จงลิ่งอี๋กำลังตรวจดูรายการของขวัญปีใหม่ที่แต่ละฝ่ายส่งมาในช่วงนี้ การเบิกออกจากคลังและรับเข้าคลังต้องรู้กระจ่างแก่ใจ ทั้งยังเลือกของสองสามอย่างส่งไปให้เรือนจื่อหลาน นางเพิ่งจะเอ่ยปากพูดกับอิ๋นหง ก็พลันได้ยินเสียงเอะอะโวยวายระลอกหนึ่งดังมาจากข้างนอก เสียงโวยวายนั้นอึกทึกราวกับจะทิ่มแทงฟ้าให้ทะลุ วิ่งรี่เข้ามาจนถึงข้างในเรือนเหนียนฮวาแล้วก็ยังไม่ยอมสงบลง
อิ๋นหงก้าวเท้าวิ่งออกไปตะโกนว่า “นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน ใครกันช่างไร้ธรรมเนียมเช่นนี้!”
“พระชายา! ขอพระชายาโปรดช่วยชีวิตด้วยเจ้าค่ะ!”
“โธ่เอ๋ย! แม่นางสามท่านทำอะไรเช่นนี้ ยังมีครรภ์อยู่นะเจ้าคะ!”