ตอนที่ 20 ร่วมทางใต้จันทรา

ครั้นถ้อยคำเหล่านี้เอ่ยจบ เปาซีเสียนก็พลันยืนตะลึงงันอยู่กับที่ รู้สึกเย็นวาบไปทั่วแผ่นหลัง จงลิ่งเหม่ยขอบตาแดงเรื่อ แม้จะไม่ค่อยเข้าใจว่าพวกนางกำลังพูดคุยเรื่องใด ทว่าอุปนิสัยที่อ่อนไหวง่ายมาแต่กำเนิดกลับสัมผัสได้ถึงน้ำเสียงที่แฝงความอันตรายของพี่สาว

“ลิ่งอี๋ จะทำเช่นนี้ไม่ได้นะ” เปาซีเสียนกล่าว “อย่างไรก็ต้องพยายามทำเท่าที่กำลังคนจะทำได้ให้ถึงที่สุดเสียก่อน จึงค่อยมาพูดเรื่องโชคชะตา”

“ท่านแม่ก็อย่าได้กังวลไปเลยเจ้าค่ะ บางทีอาจไม่มีเรื่องอันใด หรือบางทีสมุดบัญชีเล่มนั้นอาจหาอย่างไรก็หาไม่พบก็เป็นได้” นางช้อนตาขึ้นมองเห็นสองแม่ลูกเปาซีเสียนต่างมีท่าทีกระสับกระส่าย สุดท้ายจึงเอนพิงเบาะนุ่มแล้วทอดถอนใจ “หากมีข่าวคราวอันใดจริง ๆ ข้าจะส่งข่าวกลับไปที่ตระกูลจงนะเจ้าคะ ท่านแม่”