ตอนที่ 3 เป็นเพียงอนุภรรยา

ยาสมุนไพรชามนั้นถูกเทรอกลงขวดจนหมดสิ้น นางลงกลอนตู้ใหม่อีกครา แล้วกลับไปล้มตัวลงนอนพักผ่อนบนตั่งนอน สีหน้าเรียบเฉย ราวกับเคยทำเช่นนี้มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

รุ่งเช้าวันถัดมายามเหม่า จงลิ่งอี๋นั่งพลิกอ่านนิยายเล่าเรื่องตรงข้างหมอนอยู่บนตั่งนอน อิ๋นหงก้าวเท้าเบา ๆ เข้ามาในห้องชั้นในจากด้านนอก ครั้นเห็นนางตื่นอยู่นานแล้วจึงเอ่ยถาม “คุณหนู จะนอนต่ออีกสักหน่อยหรือไม่เจ้าคะ?”

“ไม่ต้องหรอก”

หลังจากล้างหน้าบ้วนปากเสร็จสิ้น นางนั่งอยู่หน้าโต๊ะอาหารพลางคนน้ำแกงมันกลอยพุทราจีนอย่างเกียจคร้านไร้ความอยากอาหาร ลวี่จู๋เดินเข้ามากล่าวว่า “คุณหนู เจ้ากรมจวนกำลังรออยู่ด้านนอกเจ้าค่ะ”

“เรียกเข้ามาเถิด”

เจ้ากรมจวนอ๋องเป็นผู้บังคับบัญชาดูแลกิจการในจวน นับเป็นขุนนางแห่งราชสำนักที่วังหลวงจัดสรรมายังจวนอวี้อ๋อง เขาค้อมศีรษะเดินเข้ามาในประตู โค้งกายประสานมือกล่าวว่า “นายหญิงทรงพระเจริญ”