เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 471 เจ้าเป็นมนุษย์หรือ?
เศษหินพุ่งทะลวงห้วงอวกาศ ฝุ่นควันฟุ้งกระจายไปทั่ว
เหล่าเทพาภิบาลที่หมอบดูความสนุกอยู่รอบนอกต่างกลืนน้ำลายลงคอ พากันหดคอด้วยความหวาดหวั่น
ข้า (หญิงแสบ) ผู้นี้ลงมือโหดเหี้ยมเกินไปหรือไม่?
แต่เหตุใดพวกเขากลับรู้สึกสะใจอย่างประหลาดเล่า
ณ ก้นหลุม จิ่วเซียวค่อย ๆ ปีนขึ้นมา
อาภรณ์สีขาวของเขาถูกย้อมจนกลายเป็นสีแดงคล้ำ เส้นผมดำสนิททั้งศีรษะยุ่งเหยิง ทว่าดวงตาสีทองยังคงจับจ้องหญิงชุดแดงกลางอากาศอย่างไม่คลาดสายตา
“เจ้ายังไม่เข้าใจ”
เขาเช็ดโลหิตที่มุมปาก ดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นบ้าคลั่งและเย็นเยียบ พริบตาต่อมา ร่างของเขาก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าจู้จิ่วเกอ มือข้างหนึ่งบีบไหล่นางไว้แน่น
“สรรพโลกแต่เดิมสมควรมีสูงต่ำ มีระเบียบศักดิ์ศรี ความไร้ระเบียบ... มีแต่จะนำพาพลังทำลายล้างมาให้ ส่วนระเบียบและกฎระเบียบที่ข้ากำหนดขึ้น