กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 446 “ใครเป็นพวกเดียวกับเขา!”
ภายในลานวุ่นวายไปหมด คนทั้งสองฝ่ายครองพื้นที่คนละครึ่ง แบ่งเขตกันชัดเจนราวกับแม่น้ำฉู่กับแม่น้ำฮั่น
จอมเซียนหลายคนจากโลกเบื้องบนมีรอยรองเท้าและรอยฟกช้ำเต็มหน้า จ้องจู้จิ่วเกอเขม็งด้วยสายตาตัดพ้อ
เฟิ่งสือปาดโคลนบนใบหน้า แล้วลูบปื้นหัวล้านสะท้อนแสงบนศีรษะ
ปากเบะลง ไหล่สั่นด้วยความน้อยใจ
“นายท่าน...ท่านดูอาสือสิ แล้วดูรอยรองเท้าบนหน้าของอู๋เซียง กับบาดแผลบนมือเป่ยเฉิน พวกเราเคยได้รับความคับแค้นเช่นนี้เมื่อใด...”
ราวกับจะยืนยันคำพูด เขาเปิดให้เห็นรอยกัดลึกบนเนื้อน่องของตน