กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 447 เหล่าจู้ ข้าจะสังหารมัน!
ชุดกระโปรงยาวของจู้จิ่วเกอลากไปตามพื้น ตราเทพเลือนหายเข้าไปในร่าง
“นั่งลงแล้วค่อยพูดกัน”
นางกวาดตามองรอบด้าน
ลานเรือนสุเมรุผ่านการปะทะโกลาหลเมื่อครู่นี้มา ราวกับถูกไถพรวนไปทั่วทั้งผืน
บนพื้นเต็มไปด้วยก้อนหินแตกและซากพืชวิญญาณที่ถูกเหยียบย่ำ โต๊ะหินแตกไปมุมหนึ่ง แม้แต่กระเบื้องชายคาก็ยังหายไปหลายแผ่น
นางยกมือสะบัด
พลังเทพแผ่วเบาแผ่ผ่าน ก้อนหินทั้งหลายกลับเข้าที่ พื้นดินเรียบเสมอ ลานเรือนที่พังเสียหายฟื้นคืนอย่างรวดเร็วภายใต้แสงสีทอง
บาดแผลของทุกคนฟื้นฟูจนหายสนิท
แม้แต่บนศีรษะที่แหว่งไปหย่อมหนึ่งของเฟิ่งสือ ก็ยังมีขนอ่อนเส้นใหม่งอกขึ้นมาหลายเส้น