กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 445 ความทุกข์ทั้งปวงล้วนสิ้นสุด
ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไร จู้จิ่วเกอถูกน้ำตากับน้ำมูกของเย่อันเช็ดเปื้อนกระโปรงไปทั้งตัว
ส่วนอาหลีเองก็ลงมาจากคานเรือนตั้งแต่เมื่อใดไม่รู้
เขาเดินมาข้างกายจู้จิ่วเกอ ใช้ศีรษะขนฟูถูไถน่องนาง คล้ายกับศิษย์พี่ศิษย์พี่หญิง หลับตาลง ปลดปล่อยความเหนื่อยล้าจากการเดินทางไกลทั้งหมดลงในชั่วขณะนี้
นี่คือผืนดินเยือกแข็งที่ได้พบฤดูใบไม้ผลิ เรือเดียวดายที่ได้เทียบท่า ความทุกข์ทรมานทั้งปวงสิ้นสุดลง ความแห้งแล้งในใจในที่สุดก็ได้รับการช่วยเหลือ
จู้จิ่วเกอถูกเด็กทั้งห้ารุมล้อมจนขยับไม่ได้
นางก้มมองศีรษะขนฟูเหล่านั้น น้ำตาหยดหนึ่งร่วงลงมา