กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 366 ความหวัง
เหยียนชิงหานยืนอยู่ห่างจากด้านหลังนางสามก้าว เงียบสงบ ราวกับมารออยู่ตรงนั้นนานแล้ว
รูม่านตาของจู้จิ่วเกอหดแคบลง
“?”
ปฏิกิริยาแรกของนางคือกวาดตามองไปรอบ ๆ
เย่อันหายไปแล้ว ตี้หลินเจียงก็ไม่อยู่เช่นกัน
ด้วยตบะของนาง ไม่มีทางไม่รู้สึกตัว แต่คนสองคนที่เมื่อครู่ยังตามอยู่ด้านหลัง กลับหายวับไปราวกับระเหยไปในอากาศ
ไร้สุ้มเสียง ไร้ร่องรอย
“วางใจเถิด อย่างน้อยตอนนี้พวกเขายังไม่เป็นอะไร” เหยียนชิงหานเอ่ย น้ำเสียงอ่อนโยน
“เพียงถูกข้าแยกออกไป ที่นี่คือสภาวะจิตของข้า จิ่วเกอ”