กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 365 กลับไปไม่ได้แล้ว
เขาคือจอมสรรพสิ่งแห่งดินแดนมารผู้ยิ่งใหญ่ ฆ่าฟันเด็ดขาด เคยกินสมบัติฟ้าดินเกิดใดมาบ้างก็ไม่รู้
แต่ยามนี้เมื่อเห็นสมุนไพรโอสถขวดนี้ ขอบตากลับแดงขึ้นมา
เขาหันไปมองเจ้าตัวน้อยตรงหน้า ซึ่งนั่งอยู่บนหลังสัตว์มารจนตัวสูงพอ ๆ กับเขา พลันเหม่อลอยไปชั่วขณะ
ใบหน้าของเย่อันยังเปื้อนเขม่าดำที่กระเด็นมาตอนสู้กับหุ่นเชิดเมื่อครู่ เส้นผมก็ยุ่งเหยิง
แต่ดวงตาคู่นั้นใสสะอาดอย่างยิ่ง ไม่เหมือนเขาเลยสักนิด
กลับเหมือนมารดาของเด็กคนนี้อย่างยิ่ง
นางเป็นนักบำเพ็ญเผ่ามนุษย์ ชื่อของนางอ่อนโยน แต่นางกล้าหาญอย่างยิ่งและเกลียดชังความชั่วร้าย