กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 346 “หากเป็นคนที่ชอบเล่า”
เผ่ามารที่เดิมรอความตายอยู่บนชายหาดโขดหินต่างชะงักงันไปก่อน
“ตุบ!”
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนเริ่มต้น และไม่รู้ว่าพวกเขาไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน ผู้คนที่ซูบซีดเหล่านั้นกลับพร้อมใจกันคุกเข่าหันไปทางเย่อัน
บนชายหาดหินระเกะระกะ ผู้คนคุกเข่าลงเป็นแถบ
“บุตรมาร! เป็นองค์ชายมาร!”
“องค์ชายมารจากดินแดนมารไปหลายปี บัดนี้กลับมาช่วยพวกเราแล้ว!”
“ขอองค์ชายโปรดเมตตา ช่วยพวกเราด้วย!”
“ขอองค์ชายโปรดเมตตา ช่วยพวกเราด้วยเถิด…”
“พวกเราล้วนเป็นราษฎรขององค์ชาย ขอองค์ชายช่วยทุกคนด้วย!”