ตอนที่ 345 สายโลหิตราชัน

ตอนที่ 345 สายโลหิตราชัน

เรือเล็กลำแบนแล่นฝ่าคลื่นลมมาตลอดทาง ในที่สุดก็มาถึงดินแดนมาร

แต่ภาพตรงหน้าทำให้จู้จิ่วเกอชะงัก

ชายฝั่งที่เดิมควรมีผู้พิทักษ์เผ่ามารลาดตระเวน บัดนี้กลับเต็มไปด้วยโพรงหินแน่นขนัด

ในโพรงตามโขดหินสีเทาดำอัดแน่นไปด้วยเผ่ามาร

ส่วนใหญ่เป็นคนชรา เด็ก และสตรี

เสื้อผ้าขาดวิ่น ผิวหนังตามร่างกายเน่าเปื่อยเป็นบริเวณกว้าง ปราณพิฆาตสายแล้วสายเล่าซึมเข้าไปในเนื้อผ่านบาดแผล

แต่ไม่มีเสียงคร่ำครวญ รอบด้านเงียบงันจนน่าหวาดหวั่น มีเพียงเสียงคลื่นในทะเลเลือด

บางทีพวกเขาอาจไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะคร่ำครวญแล้ว

อากาศอบอวลด้วยกลิ่นเนื้อเน่าบูดและความสิ้นหวังที่สลายไม่จาง