กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 347 สละหางเพื่อรักษาชีวิต
ทั่วทั้งบริเวณเงียบงัน
แม้เด็กน้อยจะจงใจกดเสียงให้เบาลงแล้ว แต่เพราะรอบข้างเงียบเกินไป...
เหล่าแม่ทัพมารไม่กล้าแม้แต่หายใจแรง ต่างก้มหน้ามองปลายเท้ากันเป็นแถว
ร่างสูงใหญ่ของตี้หลินเจียงแข็งค้างไปชั่วขณะ เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนคลายกรามที่ขบแน่น แล้วก้าวยาว ๆ มาหาทั้งสองคน
เขาสบตาจู้จิ่วเกอครู่หนึ่ง จากนั้นจึงหันไปมองเด็กที่อยู่ข้างกายนาง
ท่ามกลางสายตาของทุกคน เมื่อเดินมาถึงจุดที่ห่างจากเย่อันเพียงไม่กี่ก้าว จอมมารเฒ่าก็คุกเข่าลงข้างหนึ่ง
การกระทำนั้นทำให้เหล่าแม่ทัพมารด้านหลังตกใจจนเงยหน้าพรวด สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง