ตอนที่ 243 รอไม่ไหวแล้ว

ตอนที่ 243 รอไม่ไหวแล้ว

จู้จิ่วเกอไม่กล้าคิดเลยว่าเมื่อครู่นางต้องเผชิญกับอะไรบ้าง

ลมหนาวพัดหวิว ผู้คนเดินขวักไขว่ตรงปากตลาด

นางไม่มีอะไรติดตัว สวมเสื้อผ้าขาดวิ่นที่ปะชุนจนเต็มไปหมด แล้วแสดงทุบหินบนอกอยู่ทั้งวัน

หลังเก็บฆ้องทองแดงเก่าจากพื้นขึ้นมา นางก็โค้งคำนับเหล่าผู้ชมอย่างนอบน้อม ใบหน้าเปื้อนฝุ่น หิ้วชามแตกไปขอเงินรางวัล

ผลสุดท้าย

ได้หมั่นโถวแข็งที่ถูกกัดไปครึ่งก้อนมาเท่านั้น

จากนั้นนางก็ประคองหมั่นโถวครึ่งก้อนนั้น หดตัวสั่นเทาอยู่ท่ามกลางลมหนาวตลอดทั้งคืน

เป็นความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงที่พยายามเท่าไรก็แลกหินวิญญาณมาไม่ได้สักก้อน

เป็นความเศร้ารันทดที่ทั้งที่ทุ่มเทสุดกำลังแล้ว ก็ยังต้องอดตาย