ตอนที่ 242 ห้วงฟ้าสามชั้น

ตอนที่ 242 ห้วงฟ้าสามชั้น

ดินแดนจันทร์ร่วง

แห้งแล้งเสียจนไม่มีแม้แต่ขนสักเส้น

ดวงจันทร์แตกสลายขนาดมหึมาลอยค้างอยู่เหนือศีรษะ ราวกับโม่หินที่พร้อมจะถล่มลงมาได้ทุกเมื่อ

ทันทีที่จู้จิ่วเกอก้าวเข้ามา หัวเข่าก็พลันทรุดลง ร่างเตี้ยลงไปครึ่งช่วงตัวอย่างไร้สาเหตุ

“???”

แรงโน้มถ่วงที่นี่หนักกว่าโลกภายนอกอย่างน้อยร้อยเท่า

หากผู้บำเพ็ญมีตบะต่ำกว่านี้สักหน่อย เพียงก้าวเข้ามาก็คงถูกแรงกดทับจนกลายเป็นก้อนเนื้อเละ

ยังดีที่นางหนังหนาเนื้อหยาบ… เอ่อ ไม่ใช่สิ รากฐานตบะมั่นคงต่างหาก

อาหลีเหลือบมองนาง แววตาเจือความน้อยใจอยู่เล็กน้อย