กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 235 โง่จนน่าชิงชัง
“หา?” ลูกน้องชะงัก “ฆ่าทิ้งทั้งหมดหรือ? คงไม่ได้กระมัง?”
เหยียนชิงหานเหลือบมองเขา
คนผู้นั้นตระหนักได้ว่าตนพูดผิด หลังจึงค่อมลงยิ่งกว่าเดิม “เจ้าคนโง่นั่นไม่คุ้มให้นายท่านสิ้นเปลืองพลังวิญญาณ เรื่องนี้ให้ข้าน้อยจัดการก็พอ”
“ไม่ต้อง”
“ขอรับ เช่นนั้นนายท่าน แล้วทางลั่วชิงเสวี่ยเล่า?”
“อย่าปล่อยให้นางตายก็พอ จะก่อเรื่องอย่างไรก็ปล่อยนางไป”
“ขอรับ”
เงาดำทั้งหลายล่าถอยไป ทุ่งร้างแห่งนี้กลับคืนสู่ความเงียบงันอีกครั้ง
เหยียนชิงหานเงยหน้า สายตาข้ามทะเลเลือดไป ราวกับทอดลงบนตำหนักสีดำที่ปราณมารพวยพุ่งสู่ฟ้า