กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 234 อย่ากลัว
เร็วถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
ลั่วชิงเสวี่ยยิ้มขื่น พิงกำแพงหินเย็นเยียบ มือสั่นเทากำปิ่นปักผมทองในมือแน่น
ปิ่นนี้เป็นของหมั้นคู่รักที่ตี้อู๋เฉินมอบให้นาง
บัดนี้กลับกลายเป็นอาวุธชิ้นสุดท้ายในมือ
ช่างน่าขันอย่างที่สุด
“อยู่ทางนั้น! มีกลิ่นคาวเลือด!”
“เร็วเข้า! จุนซ่างมีคำสั่ง จับเป็น!”
เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ
สับสนเร่งร้อน แฝงเจตจำนงสังหารอย่างไม่คิดปิดบัง