กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 142 ดาบยาวสี่สิบเมตรของเขาอยู่ไหน
ดังนั้น —
ในร้านช่างตีเหล็กหลี่ ชายหนุ่มรูปงามแต่งกายหรูหราคนหนึ่งกับเด็กคนหนึ่ง กำลังสูบลมตีเหล็กด้วยใบหน้าดำคร่ำ
“ฮู—ฉี—ฮู—ฉี—”
สูบลมส่งเสียงคราง ลี่อวิ๋นโจวรู้สึกแขนตัวเองใกล้จะขาด
“ข้าบอกแล้วเฒ่าหลี่ ของเสียของเจ้านี่เมื่อไหร่จะตีเสร็จ”
ช่างตีเหล็กหลี่ไม่หันกลับ เพียงเหวี่ยงค้อนเหล็กอย่างกลไก ตีเหล็กแดงก่ำดังติ๊งต๊อง ปากก็พูดซ้ำ
“สูบลมไม่หยุด ไฟก็ไม่ดับ ไฟไม่ดับ เครื่องมือจึงจะสำเร็จ”
เสิ่นอี๋เฟิงเหงื่อท่วมตัว แอบมองชายหนุ่มข้างกาย
“เจ้าไม่ไหวก็ไปพักเสีย ขี้เกียจพูดมากจริง ๆ”