กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 141 พ่อแม่เจ้ายังหนุ่มสาว
เสียงตะโกนของลี่อวิ๋นโจวกระทบตรงเข้าใส่บรรยากาศโศกเศร้าที่อบอวลในห้องจนแตกละเอียด
หยวนเต๋อกับหยวนชิงหนีได้ยินก็มองเขาด้วยความตะลึง
ทว่าจู้จิ่วเกอกลับนิ่งสนิทราวกับสุนัขแก่
ลี่อวิ๋นโจวสามารถแทรกเข้ามาได้อย่างแม่นยำในเวลาที่ไม่เหมาะสมที่สุดเสมอ
นางชินเสียแล้ว
“เหตุใดพวกเจ้าทำสายตาเช่นนี้กันหมด อายุโครงกระดูกไม่เปลี่ยน ตบะยังเพิ่มได้ นี่ไม่ใช่สิ่งที่นักบำเพ็ญทุกคนใฝ่ฝันหรือ” ลี่อวิ๋นโจว จุ๊ปากดังจ๊อก ๆ
เริ่มวิเคราะห์ “ลองคิดดู อีกหลายร้อยปีข้างหน้า คนอื่นเป็นกระดูกแก่ แต่ข้าเป็นบรรพบุรุษของมัน เช่นนี้ไม่สะใจจนตายหรือ”