กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 143 อ้อ แค่นี้เองหรือ
นางเพิ่งก้าวเข้าประตู ก็ได้กลิ่นเหงื่อ ขี้เถ้าถ่าน และสมุนไพรคละกันจนบรรยายยาก
มองคนในห้องที่ระเกะระกะราวกับเพิ่งถูกขุดออกจากเตาถ่าน คิ้วสวยขมวดขึ้น
“พวกเจ้าถูกหมูตัวไหนในเมืองขวิดเข้าหรือ”
ทุกคน “……”
ลี่อวิ๋นโจวกลอกตาอย่างหมดแรง
จู้จิ่วเกอไม่สนใจสีหน้าท้องผูกของพวกเขา เดินไปที่โต๊ะเอง วางขนมกุ้ยฮวาลง แล้วจึงถามขึ้นอย่างเพิ่งรู้ตัว
“ทำหน้าเศร้าเป็นงานศพกันทีละคนทำไม จดหมายเชิญไม่ได้หรือ”
หยวนชิงหนีหัวเราะขมขื่นเล่าเรื่องโดยย่อ
“อ้อ แค่นี้เองหรือ” จู้จิ่วเกอฟังจบ สีหน้าเบาเหมือนเมฆลอย “ข้านึกว่าเรื่องใหญ่แค่ไหน”