กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 125 อาจารย์ไม่เคยสอนนี่นา
หยวนชิงหนีรีบเดินไปข้างเจียงเหยา “อาเหยา สหายผู้นี้คือ...”
ที่จริงนางรู้จักลั่วชิงเสวี่ย ในห้องของจางอี้มีภาพเหมือนของนางเต็มห้อง
แต่ละภาพวาดได้งดงามดุจเซียน ไม่แปดเปื้อนธุลี
แม้แต่นางเองก็รู้สึกว่าสตรีผู้นี้ช่างงดงามดีเหลือเกิน
แต่ตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าระหว่างทั้งสองเกิดอะไรขึ้น
อย่างไรเสีย สีหน้าของลั่วชิงเสวี่ยก็ดูย่ำแย่อยู่ไม่น้อย
เมื่อได้ยินเสียงหยวนชิงหนี ลั่วชิงเสวี่ยจึงได้สติกลับมา
นางยิ้มให้หยวนชิงหนี “ข้าคือลั่วชิงเสวี่ย”
จากนั้นก็หันกลับไปมองเจียงเหยา น้ำเสียงแหบแห้ง