ตอนที่ 124 นี่เป็นเหตุผลวิปลาสอันใด

ตอนที่ 124 นี่เป็นเหตุผลวิปลาสอันใด?

เจียงเหยาเงยหน้าขึ้นเห็นนาง ขาเล็กที่แกว่งอยู่ก็หยุดลง นางย้อนถามว่า

“เกี่ยวอะไรกับเจ้าด้วย?”

ลั่วชิงเสวี่ยชะงัก สายตามองเจียงเหยา แต่กลับคล้ายหลุดลอยไป ราวกับกำลังมองคนอื่นผ่านตัวนาง

นางหลุบตาลง กล่าวเสียงแผ่วว่า

“ข้าไม่ได้มีเจตนาร้าย เพียงอยากมาทำความรู้จักกับเจ้า และอยากรู้ด้วยว่า...อาจารย์ของเจ้า ตอนนี้ยังสบายดีหรือไม่?”

นางพูดคำว่า “อาจารย์” อย่างฝืนใจยิ่ง ราวกับมีหนามติดอยู่ในลำคอ

ไม่รอให้เจียงเหยาตอบ นางก็กล่าวต่อเอง