0139

⬢⬢⬢

ตอนที่ 139 เปลี่ยนคำเรียกขาน

⬢⬢⬢

เขินงั้นเหรอ?

สายตาของฉันชะงักงัน ก้มศีรษะลงช้า ๆ เห็นกรงเล็บอันชั่วร้ายทั้งสองข้างของตัวเองวางอยู่ในตำแหน่งที่ไม่ควรอยู่

ข้างหนึ่งกดอยู่บนแผงอกของเหยียนชิง อีกข้างกดอยู่บนกล้ามท้องของเขา

แม้ปากจะบอกว่าเขินอาย แต่กลับไม่มีท่าทีเขินอายเลยแม้แต่นิด เหมือนคนที่โดนเอาเปรียบไม่ใช่ตัวเขาเองอย่างนั้นแหละ

“เข้าใจแล้วเหยียนชิง ขอโทษที แต่นี่ควรเป็นเรื่องที่เธอต้องเขินจริงๆ นั่นแหละ” ฉันแสร้งทำเป็นใจเย็น ลุกขึ้นจากตัวเขาแล้วไปยืนอีกฝั่ง

ภายใต้แสงไฟสลัว เหยียนชิงลุกขึ้นจากพื้น จัดแขนเสื้อของเขา ทำให้ฉันมองเห็นการแต่งกายของเขาในตอนนี้ได้อย่างชัดเจน