0138

⬢⬢⬢

ตอนที่ 138 ฉันค่อนข้างเขินอาย

ฉันซุกใบหน้าลงต่ำกว่าเดิม ในใจรู้สึกอับอายเป็นที่สุด

นิสัยเสียเดิม ๆ ก็เป็นแบบนี้แหละ ตอนทำก็ฮึกเหิมอย่างถึงที่สุด พอเสร็จแล้วก็นึกเสียใจภายหลัง แต่ความรู้สึกผิดเพียงเล็กน้อยนี้กลับคงอยู่ได้ไม่นาน ครั้งหน้าถ้าเกิดอารมณ์ชั่ววูบขึ้นมาอีก ฉันก็ยังกล้าทำเหมือนเดิม

จวินหลีเยวียนมองดูเงาในกระจก พลางลูบมุมปากที่แตกของตนเอง แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “เยวี่ยนเยวี่ยน ต่อไปห้ามกัดฉันอีก ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่เล่นกับเธอแล้วล่ะ”

“อ้อ ฟังไม่รู้เรื่องหรอก อาบะอาบะ” ฉันพูดตอบออกไปทันควัน

จวินหลีเยวียนคลึงระหว่างคิ้วพลางกล่าวว่า “ช่างเถอะ ๆ บ้านพังไปก็ยังสร้างใหม่ได้ ส่วนเธอ เยวี่ยนเยวี่ยนของฉัน…”