0140

⬢⬢⬢

ตอนที่ 140 ใช้ซ้ำวิชาต้องห้าม

นั่นเป็นเสียงของเซี่ยมู่ไม่ผิดแน่ แต่เมื่อระยะห่างระหว่างเธอกับฉันค่อย ๆ ลดน้อยลง เสียงของเธอก็เปลี่ยนเป็นแหลมเล็กเรื่อย ๆ สุดท้ายกลายเป็นเสียงหัวเราะเยาะที่แสบแก้วหูจนเกือบจะเป็นอาการทางประสาท

ไฟในทางเดินกะพริบไม่หยุด เป็นไปได้ว่าบ้านผีสิงตั้งใจทำออกมา แต่กลับทำให้ดวงตาฉันเห็นสว่างวูบมืดวูบสว่างวูบ...

ทุกครั้งที่ไฟในตาฉันสว่างขึ้น ระยะห่างของเซี่ยมู่ก็จะใกล้ฉันเข้ามาอีกนิด และใบหน้านั่นก็จะบิดเบี้ยวขึ้นอีกหน่อย

รอจนกระทั่งเธอวิ่งมาตรงหน้าฉันอย่างสมบูรณ์ เธอก็กลายเป็นตัวตลกที่สวมชุดตัวตลกเก่า ๆ ซอมซ่อไปแล้ว