0002

⬢⬢⬢

ตอนที่ 2 โอ้ พ่อพระเอกผู้เย็นชาและหยิ่งผยองของฉัน

ระหว่างทางไปสถานีขนส่ง แม่ของฉันพูดเรื่องกำไลหยกไม่หยุดปาก ถึงจะรำคาญแต่ก็รู้ว่าแม่หวังดี เลยได้แต่พยักหน้าตอบรับไปเรื่อย ๆ

พอฉันขึ้นรถหาที่นั่งได้แล้ว ก็ส่งข้อความไปบอกแม่ว่าถึงที่หมายอย่างปลอดภัย เพื่อป้องกันอาการเมาเมารถ ฉันเลยวางมือถือไว้ข้าง ๆ แล้วเริ่มสำรวจกำไลหยกวงนี้

อากาศเดือนกันยายนร้อนระอุ กำไลหยกนี้ตากแดดร้อนจัดมาตลอดทางกับฉัน แต่มันกลับเย็นเฉียบอยู่เสมอ สวมไว้บนข้อมือแล้วรู้สึกสบายมาก

ฉันไม่รู้ว่าแม่ไปเอาสร้อยวงนี้มาจากไหน แต่ฉันรู้สึกว่ามันน่าจะเกี่ยวข้องกับคนที่เรียกว่าสามีของฉันคนนั้น

ในเมื่อแม่สั่งให้สวมไว้ให้ดี ฉันก็เชื่อฟังไว้ก่อนเถอะ แม่แท้ ๆ ของฉันจะทำร้ายฉันไปทำไมกัน?