ตอนที่ 116 ในที่สุดฝนก็หยุดตก

ตอนที่ 116 ในที่สุดฝนก็หยุดตก

ฝนตกพรำติดต่อกันนานกว่าครึ่งเดือน ราวกับจะเทลงมาจนฟ้าทะลุ ทั้งเขตบ้านพักครอบครัวล้วนปกคลุมไปด้วยความอึดอัดเปียกชื้น

ในที่สุด หลังจากโจวเว่ยตงจากไปเกือบยี่สิบวัน ฝนที่ตกไม่หยุดหย่อนสายนี้ก็หยุดลง

แสงแดดยามห่างหายไปนานโผล่พ้นมาในที่สุด

“ฟ้าเปิดแล้ว ในที่สุดก็แดดออกเสียที” หวังชุนเฟินตื่นแต่เช้าตรู่ พอเห็นดวงอาทิตย์ดวงโตนอกหน้าต่างก็ตื่นเต้นจนแทบจะตบมือ

วันนี้เป็นวันที่หลี่โหรวเจียพ้นระยะอยู่เดือนพอดี

หวังชุนเฟินต้มน้ำต้มอ้ายเฉ่าร้อนจัดไว้หม้อใหญ่ตั้งแต่เช้าตรู่ กลิ่นหอมสมุนไพรอันเข้มข้นลอยอบอวลไปทั่วทั้งห้องอย่างรวดเร็ว