กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 115 มีภารกิจอีกแล้ว
นอกหน้าต่างสายฝนโปรยปรายไม่ขาดสาย เม็ดฝนขนาดเท่าเมล็ดถั่วซัดสาดลงบนกระจกเสียงดังเปาะแปะ ฝนตกติดต่อกันเช่นนี้มาหลายวันแล้ว ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด อากาศอบอวลไปด้วยไอชื้นอันเหน็บหนาว
คุณย่าหลี่คลุมเสื้อตัวนอก พลางเดินไปชะโงกดูที่ริมหน้าต่างเป็นพัก ๆ ปากก็พร่ำบ่นว่า “ฟ้าฝนพวกนี้นึกจะเปลี่ยนก็เปลี่ยน อย่าทำให้เหลนที่รักของฉันต้องหนาวเชียว”
ยังดีที่อันอันกับเน่าเน่าเจ้าเด็กน้อยทั้งสองเอาถ่านมาก กินได้นอนหลับ ใบหน้าเล็ก ๆ แดงระเรื่อ ไม่ได้รับผลกระทบจากสภาพอากาศผีบ้านี่เลยแม้แต่น้อย
บ่ายวันนี้ หลี่โหรวเจียนั่งพิงหัวเตียงให้นมลูกชาย ทางซ้ายคือพี่ชายอันอัน ทางขวาคือน้องชายเน่าเน่า เด็กน้อยทั้งสองหลับตา ปากเล็ก ๆ ออกแรงดูดนมอย่างขะมักเขม้น ทั้งอิ่มเอมทั้งว่าง่าย
เธอก้มมองสิ่งมีชีวิตตัวน้อยในอ้อมอก จิตใจอ่อนยวบยาบไปหมด
พลางมองดูไปเรื่อย ๆ จู่ ๆ เธอก็ค้นพบว่าเด็กทั้งสองดูเหมือนจะไม่เหมือนกับตอนที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลสักเท่าไหร่