กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไป๋จิ่วเงยหน้าขึ้น
แล้วก็เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยนั้นจริง ๆ
นางควรจะดูฤกษ์ดูยามก่อนจริง ๆ
เพิ่งจะมาถึงแดนชางอู๋แท้ ๆ ไฉนถึงได้บังเอิญมาชนเข้ากับจอมมารตัวเป้งนี่ได้
แต่ถ้าจะนับกันจริง ๆ ก็ไม่เรียกว่าเพิ่งมาถึงหรอก นางมาถึงได้สิบปีแล้ว
นางรู้ตัวดีว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฉินเยี่ย ใบหน้าที่บิดเบี้ยวพลันเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มแจ่มใส "ลูกชาย ไม่เจอกันนาน สบายดีไหม เจ้าสบายดีหรือเปล่า แม่สบายดีมากเลยนะ หรือเจ้าปล่อยข้าก่อนดีไหม"
เซี่ยวเทียนตรงหน้ายังคงมีรูปลักษณ์ของเด็กหนุ่มรูปงามผู้เย็นชาและหม่นหมอง ทว่าไอพลังรอบกายกลับน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิมจนชวนให้จิตใจสั่นสะท้าน
อย่างไรเสียเขาก็มาจากแดนปรโลกหวงเฉวียน แม้จะสะกดตบะไว้ในแดนชางอู๋แห่งนี้ ก็ยังสูงส่งกว่านางมากนัก