กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไป๋จิ่วกินแก่นอสูรไปพลางครุ่นคิดไปพลาง
แต่จอมมารตัวร้ายนี่โผล่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน
แถมยังมาคนเดียวอีกด้วย
ระหว่างที่นางกำลังตั้งอกตั้งใจกิน เฉินเยี่ยก็ยืนมองลงมายังนางจากมุมสูง
พอนางกินหมด ถึงค่อยจูงนางออกเดินทางต่อ
เหมือนจูงหมาเดินเล่นไม่มีผิด
แต่เดินไปได้ไม่ทันไร เขาก็เก็บเชือกเส้นนั้นไป
"อย่าคิดจะหนี นี่คืออาวุธเวทที่ตกทอดมาจากยุคแดนรกร้าง"
คำพูดประโยคเดียวของเขาดับความคิดจะแอบชิ่งของไป๋จิ่วลงทันที
มิน่าล่ะ ข้าถึงดิ้นไม่หลุดจากไอ้เชือกบ้านี่เลย