กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไป๋จิ่วยกมือเช็ดปากลวก ๆ
ทว่าสัตว์ร้ายเพียงตัวเดียวยังไม่พอยัดกระเพาะของนางให้อิ่มหนำ
พลางมองสตรีตรงหน้า มองไปมองมาดวงตาก็พลันเปล่งประกายวาววับขึ้นมา
สัญชาตญาณความหิวมันสั่งให้คิดจะเขมือบ
แต่สติสัมปชัญญะยังคอยรั้งเอาไว้ได้ทัน
ถึงกระนั้น สตรีผู้นั้นกลับถูกสายตาของไป๋จิ่วจ้องมองจนใจสั่นขวัญผวาขึ้นมาเสียแล้ว
ทั้งที่ตบะบารมีของตนเองก็ไม่ได้ต่ำต้อยแท้ ๆ
ทว่ากลับถูกสายตาของไป๋จิ่วมองจนขนพองสยองเกล้าอย่างห้ามไม่อยู่
"เจ้า... กินมันไปแล้วก็คงไม่กินข้าแล้วใช่หรือไม่" สตรีชุดแดงเอ่ยถามหยั่งเชิง
สตรีผู้นั้นมีรูปโฉมงดงามหมดจด ทว่าชุดสีแดงเพลิงกลับช่วยขับเน้นให้ดูอาจหาญทะมัดทะแมงขึ้นมาอีกหลายส่วน