กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157 พนัน
เรือเสวียนหวงแขวนนิ่งอยู่นอกธรณีประตูของมหาโถงสีเทา
อักขระแสงจักรวาลที่ไหลเวียนอยู่บนผิวเรือ ในสุญตาอันเงียบสงัดราวความตายนี้ คือแหล่งกำเนิดแสงเพียงหนึ่งเดียว แต่เมื่อแสงนั้นสัมผัสความมืดมิดไร้ก้นบึ้งภายในประตูโถง ราวกับถูกพลังไร้รูปบางอย่างกลืนกิน ไม่อาจส่องสว่างได้แม้เพียงเสี้ยว
บนเรือ ยอดฝีมือระดับนภาครามจำนวนมาก ขณะนี้ต่างหน้าซีดเผือด ดวงจิตไร้ร่างแทบหลุดลอยออกจากร่าง
“ฝ่าบาท…จะเข้าไปจริง ๆ หรือ?” ผู้หนึ่งเสียงสั่น เอ่ยพึมพำเบา ๆ
ความอัปมงคลและความชั่วร้ายพิลึกที่แผ่ออกมาจากหมู่โถงเบื้องหน้า ราวกับกระแสน้ำเย็นเยียบ ซัดกระหน่ำดวงจิตวิญญาณของพวกเขาเป็นระลอก ๆ นั่นคือความหวาดกลัวตามธรรมชาติในลำดับชั้นชีวิต มิเกี่ยวข้องกับตบะสูงต่ำ