กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156 โถงซากสูญ
เส้นทางเดินเรือสุญตา สีน้ำเงินอมฟ้าเยือกเย็นและเงียบงันดุจความตาย
เรือเสวียนหวงดุจสัตว์ยักษ์เงียบงันลำหนึ่ง เคลื่อนไปข้างหน้าอย่างสม่ำเสมอในช่องทางอันแปลกตาพิลึก
บนผิวตัวเรือ อักขระแสงจักรวาลไหลเป็นประกายทองคล้ำอันมั่นคง ต้านทานกระแสอลวนมิติกาลเวลาที่บิดเบี้ยวจากภายนอก
ชั่วพริบตา เวลาที่นับภายในเรือก็ผ่านไปแล้วสามพันปี
ในเส้นทางเดินเรือที่เวลาและมิติสูญเสียความหมายอันแน่ชัดนี้ สามพันปีราวชั่วพริบตา ก็ราวนิรันดร์
หากมิใช่ค่ายกลแกนกลางของตัวเรือที่บันทึกจังหวะการหมุนเวียนของกาลเวลาเอง ก็ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าล่องเรือมานานเพียงใด
โถงสวรรค์ศูนย์กลาง
จักรพรรดิหยวนประทับนั่งตรงบนบัลลังก์จักรพรรดิ แขนเสื้อฉลองพระองค์ดำคล้ำห้อยลง ผมขาวดุจหิมะ