บทที่ 144

บทที่ 144

ชั้นที่หก ส่วนลึกของหอวาสนา ดินแดนของสิงโตปีกฟ้า บนยอดเขาสูงตระหง่านที่มีภูเขาเรียงรายสลับซับซ้อน สิงโตปีกฟ้าขนสีทองอร่ามทั่วร่างสะบัดขนบนตัวเล็กน้อยคล้ายกับเกิดความเข้าใจบางอย่าง มันส่ายหัวแล้วมองไปยังทิศทางหนึ่ง

มันเงยหน้าส่งเสียงร้องแหลมสูงคราหนึ่ง

เสียงร้องนั้นทิ่มแทงถึงจิตวิญญาณ ราวกับเป็นเสียงกรีดร้องอันแสบแก้วหูที่เปล่งออกมาจากจิตวิญญาณอันชราภาพจากยุคโบราณกาลอันไกลโพ้น

ทันใดนั้น สิงโตปีกฟ้าทั่วทั้งหุบเขาก็ส่งเสียงร้องระงมขึ้นพร้อมกัน คลื่นเสียงกวาดเอาพายุลูกใหญ่ออกมาเป็นระลอก ๆ ภายในหุบเขา

เสือมรณะแห่งชั้นที่เจ็ดซ่อนตัวอยู่ในแดนลับแห่งหนึ่ง ทั่วร่างปกคลุมด้วยขนสีดำสนิท รอบกายรายล้อมด้วยกลิ่นอายความตายจาง ๆ