บทที่ 143

บทที่ 143

ทว่าไป๋โหรวจิ้งกลับเผยรอยยิ้มมั่นอกมั่นใจ ราวกับกำลังทอดถอนใจพร้อมส่ายหน้าเบา ๆ

"เจ้าช่างไร้เดียงสาเสียจริง เจ้าคิดว่าการได้เป็นสำนักชั้นสองแล้วจะราบรื่นไร้กังวลทุกอย่างแล้วหรือ อย่าลืมเสียเล่าว่า ผู้ที่สามารถจัดการพวกเจ้าได้ ไม่ได้มีแค่สำนักชั้นสองเท่านั้น แต่ยังมีสำนักชั้นหนึ่งที่อยู่เบื้องบนขึ้นไปอีก"

บนใบหน้าที่งดงามเย้ายวนของไป๋โหรวจิ้งมีความลึกล้ำเพิ่มขึ้นมาอีกหลายส่วน

นางยกมือขึ้นเบา ๆ เพื่อปัดเส้นผมสลวยของตน ปล่อยกลิ่นหอมจาง ๆ ที่ทำให้ผู้คนรู้สึกสดชื่นผ่อนคลายออกมา

อวี่จวินเฮ่าจามออกมาทีหนึ่ง เขาใช้มือขยี้จมูกแล้วถอยห่างจากนางไปไกลหน่อย

"พวกเจ้าล่วงรู้หรือไม่ว่า การแข่งขันระหว่างสำนักชั้นสองนั้นดุเดือดเพียงใด"

ไป๋โหรวจิ้งเอ่ยเล่าอย่างต่อเนื่อง แสดงถึงความคุ้นเคยกับสถานการณ์ของสำนักชั้นสองเป็นอย่างดี