บทที่ 133

บทที่ 133

ยามเห็นสถานการณ์ตรงหน้าตึงเครียดราวกับคันธนูที่ถูกดึงจนตึงเตรียมจะระเบิดศึกกันในไม่ช้า เหล่าศิษย์สำนักทัวเยว่ต่างก็มีเหงื่อกาฬผุดพรายท่วมหน้า พยายามฝืนทำใจดีสู้เสือไม่แสดงสีหน้าหวาดกลัวออกมาให้สำนักต้องเสื่อมเสีย

ฝ่ายสำนักสุ่ยหยุนและตำหนักเสวียนอินกลับรู้สึกสบายใจยิ่งนัก

ในที่สุดก็จะได้เห็นสำนักทัวเยว่พินาศย่อยยับแล้วสินะ

เจ้าคนแซ่หวางอย่างหวางจื้อผู้นี้หนังเหนียวตายยากนัก ยามนี้ ถึงคราวจะต้องอับจนหนทางแล้วกระมัง

ทว่าในจังหวะนั้นเอง ความผิดปกติต่าง ๆ ก็พลันบังเกิด

ศิษย์คนหนึ่งในสำนักเฟยเหนี่ยวพ่นโลหิตออกมาคำโต ร่างกายไร้เรี่ยวแรงร่วงหล่นลงเบื้องล่าง

เคราะห์ดีที่คนข้างกายคว้าตัวไว้ได้ทัน จึงรอดพ้นจากการร่วงหล่นกระแทกพื้นจากที่สูง

ศิษย์หลายคนกรูเข้าไปล้อมวง "ศิษย์น้อง!"

"เป็นกระไรไป ศิษย์น้อง!"