บทที่ 132

บทที่ 132

เสียงหัวเราะเยาะที่เจตนาเย้ยหยันอย่างชัดเจนนี้ ราวกับจุดไฟลงบนท่อนประทัดจนระเบิดขึ้นในพริบตา

เจ้าสำนักเถี่ยเริ่นที่มีอารมณ์ฉุนเฉียวตวาดลั่นขึ้นทันที

"หวางจื้อ เจ้าพูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร! เจ้าออกคำสั่งให้ศิษย์สังหารศิษย์สี่คนของสำนักเรา ช่างอำมหิตถึงขีดสุด! ยามนี้ยังกล้าอาจหาญมายั่วยุอีก ข้าผู้เฒ่าวันนี้จะต้องหักขาเจ้าสักข้างให้จงได้!"

บรรดาเจ้าสำนักอื่น ๆ ต่างก็มองด้วยสายตาดุดันด้วยเหตุผลที่ท่าทีเย่อหยิ่งของหวางจื้อ

หากว่าเจตนาสังหารเมื่อครู่มีเพียงห้าส่วน ยามนี้ก็พุ่งขึ้นถึงเจ็ดส่วนแล้ว

ยามที่เห็นสถานการณ์กำลังจะดีขึ้น กลับต้องมาจุดชนวนประทัดเหล่านี้ใหม่อีกครั้งเพราะคำพูดของเจ้าสำนักตนเอง เหล่าศิษย์ที่อยู่ด้านข้างต่างสิ้นหวังยิ่งนัก