บทที่ 134

บทที่ 134

พลันในเวลานั้น ภูเขาใต้ฝ่าเท้าเริ่มสั่นสะเทือน

เหนือศีรษะของพวกเขากลุ่มเมฆดำมหันต์ทอดตัวหนาแน่น เมฆหนาทึบม้วนตัวปั่นป่วน ภายในนั้นยังพอมองเห็นมังกรอัสนีกำลังพลิกตัวไปมาเลือนราง

ฉับพลันสายอัสนีสายหนึ่งก็ผ่าลงมาตรง ๆ

ครืนครืน!

สายฟ้าฟาดตรงไปยังทิศทางที่สำนักเฟยเหนี่ยวตั้งอยู่พอดี

เจ้าสำนักเฟยเหนี่ยวตั้งสติได้อย่างรวดเร็วพร้อมกับแผดเสียงตะโกนขึ้น

"ถอยเร็ว!"

เขายกมือโบกสะบัด พลังวิญญาณบนร่างพลุ่งพล่าน ชั่วพริบตานั้น เกราะกำบังซึ่งก่อตัวจากสายลมหนาวก็แยกสายฟ้าให้ออกห่าง

เหล่าศิษย์สำนักเฟยเหนี่ยวต่างพากันแตกตื่นวิ่งหนีกันไปคนละทิศละทาง